ข. การใช้อักษรย่อในพจนานุกรม

  • อักษรย่อที่อยู่ในวงเล็บ จะบอกที่มาของคำ คือ

ข = เขมร ช = ชวา

ญ = ญวน ญ = ญี่ปุ่น

จ = จีน ต = ตะเลง

บ = เบงคอลี ป = บาลี

ม = มลายู ฝ = ฝรั่งเศส

อ = อังกฤษ ล = ละติน

ฮ = ฮินดี ส = สันสกฤต

  • อักษรย่อหน้าบทนิยาม จะบอกชนิดของคำตามหลักไวยากรณ์ คือ

ก . = กริยา น. = นาม

ว . = วิเศษณ์ ส. = สรรพนาม

นิ . = นิบาต บ. = บุพบท

ส . = สันธาน อ. = อุทาน

  • อักษรย่อในวงเล็บหน้าบทนิยาม จะบอกลักษณะของคำที่ใช้เฉพาะแห่ง เช่น

( กฎ) คำที่ใช้ในกฎหมาย ( กลอน) คำที่ใช้ในร้อยกรอง

( คณิต) คำที่ใช้ในคณิตศาสตร์ ( ถิ่น) คำที่ใช้เฉพาะถิ่น

( แบบ) คำที่ใช้เฉพาะในหนังสือ ( โบ) คำโบราณ

( ปาก) ภาษาปาก ( ไว) คำที่ใช้ในไวยากรณ์

( สำ) คำที่เป็นสำนวน ( บัญชี) คำที่ใช้ในการบัญชี

(ราชบัณฑิตยสถาน. ๒๕๔๖ : (๑) – (๑๐))